Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2008

"Γιατί δεν ανανεώνεις το blog ρε μαλάκα?"




Γιατί δεν είχα χρόνο, φίλε Χρήστο. Γιατί αφότου έπαψα να είμαι φοιτητάκος, βγήκα στην αγορά εργασίας πολύ απότομα. Για 2 μήνες βέβαια και η κονόμα ήταν χοντρή. Anyway, η Βεντούζα επέστρεψε. Χαράς ευαγγέλια για τους 17 φανατικούς αναγνώστες του blog. Δε σας κρύβω πως το συγκεκριμένο blog δημιουργήθηκε με σκοπό ο δημιουργός του να γίνει πιο διάσημος από τον Ιησού Χριστό. Κι αφού φίλε αναγνώστα αναρωτηθείς το γιατί, σου έχω έτοιμη την απάντηση : Οι Beatles ήταν πιο μάγκες?




Είχα κατά νου να γράψω έναν ύμνο στην φοιτητική ζωή. Το Μανιφέστο του αργόσχολου φοιτητάκου. Μου φαίνεται όμως τόσο μακρινή, που η ιδέα φαντάζει ακόμα και σε μένα, γελοία. Οπότε αν περιμένατε να γελάσετε, σας την έφερα. Προτιμήστε αυτό : Εγγυημένο γέλιο, κι αν δεν ευχαριστηθείτε από τις υπηρεσίες μας, σας επιστρέφουμε τα τεκμήρια.

http://www.nd.gr/programma/index8.html


Οι νυχτερινές βόλτες στην Άνω Πόλη, η συναυλιακοί χώροι (οι οποίοι είναι ελάχιστοι και οδεύουμε προς το χειρότερο, με το Μύλο να έχει αποκτήσει σκυλάδικη αισθητική), το περπάτημα στο λιμάνι, οι «συσκέψεις» της παρέας για να ορίσουμε το επόμενο ταξίδι στο εξωτερικό, οι μπάτσοι στη Ναυαρίνου, τα «Pro-άδικα» στη Μελενίκου, τα γρασίδια της Θεολογικής . Οι αφραγκίες στις 5 του μήνα, λόγω πενθήμερης ασωτίας. Το πρώτο «αναγνωριστικό» έτος, όπου βαφτίζεις το κάψιμο διανόηση. Τα μεροκάματα που κάναμε για να κολλήσουμε χρήματα για συναυλιακό τουρισμό.








Δεν είναι εύκολο να απαγκιστρωθείς από τη φοιτητική ζωή. Ειδικά το μεταβατικό στάδιο ανάμεσα σε αυτή και την πλήρη ενσωμάτωσή σου στην αγορά εργασίας, είναι πίπα. «Τα καλύτερά μας χρόνια», λένε οι μεγαλύτεροι όσον αφορά τις σπουδές τους. Κι όμως, πόσο ακόμα να παραμείνεις φοιτητής? Μέχρι να αγγίξεις τα όρια της γραφικότητας? Κι αν ναι, ποιος τα ορίζει? Ακόμα κι αν μείνεις, όλα γύρω σου αλλάζουν. Τα πρόσωπα ανανεώνονται. Δε σε χαιρετάνε τόσοι πολλοί πια. Δε σε κρατάει τίποτα πίσω, εδώ που τα λέμε.

Τι κρατάμε? Όλα τα παραπάνω μαζί με λίγους και εκλεκτούς φίλους. Αξία? Ανεκτίμητη. Για όλα τα άλλα υπάρχει η MasterCard. 12/11 πηγαίνω φαντάρος. Ανανέωση – Αντιστρατιωτικό Μανιφέστο μέσα στην εβδομάδα.
The time’s gone, the song is over, thought I’d something more to say…

Μετά τιμής,
Ιωάννης Αιθεροβάμων