Το soundtrack των Χριστουγέννων

... είναι μια προσφορά του τάγματος των Jedi. Σήμερα θα επικεντρωθούμε στα μουσικά δρώμενα του τρίτου εσωτερικού πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος, με το όνομα Γη και συγκεκριμένα σε ένα μικρό μέρος του που ονομάζεται Ελλάδα.

Στο ψητό, η αρίθμηση γίνεται για να αποφευχθεί το χυμαδιό. Όλα τα δισκάκια γαμάνε :

1) Χαίνηδες - Mode Plagal : Η Κάθοδος Των Σαλτιμπάγκων


Διπλό live. Η ισχύς εν τη ενώσει. Το "universal ethnic" των Mode Plagal συναντά την παρέα του Αποστολάκη. Όχι του Bandoek βρε χαζούλικα. Συμμετέχει η Μάρθα Φριτζήλα. Όσοι τους είδατε σε κάποια από τις κοινές τους εμφανίσεις, θα ξέρετε περί τίνος πρόκειται. Όμως ακόμα κι αν δεν τους έχετε δει, μη μπείτε στη διαδικασία να τσεκάρετε reviews και λοιπές μαλακίες :
Επενδύστε άφοβα. Και όταν ακούσετε το σαξόφωνο του Ρέλλου στο Αχυρένιο Σπίτι, θα με θυμηθείτε. Δίσκος - ορόσημο. Τέλος.

2) Δημήτρης Μητροπάνος - Στη Διαπασών


Δεν είσαι ανυποψίαστος, φίλε αναγνώστα. Πράγμα που σημαίνει πως την περίμενες αυτή την κυκλοφορία. Κι αφού "βγήκε νικητής από τη μάχη με το Χάρο" όπως δήλωσε ο ίδιος, επέστρεψε για να γαμήσει κάθε σωματίδιο ύλης στο Σύμπαν. Τί να γράψω για τον Μητροπάνο το οποίο δεν έχει γραφτεί ή ειπωθεί? Τον χαρακτηρίζουν σαν λαϊκό τραγουδιστή. Από την άλλη, τραγούδισε με μεγάλη ευκολία αυτό που λέμε έντεχνο, με τα 2 δισκογραφικά hightlights να είναι "Του Αιώνα η Παράγκα" του Μικρούτσικου και το "Εντελβάις" των Τόκα - Αλκαίου.

Στο θέμα μας : Δίσκος πολυσυλλεκτικός, γεμάτος γαμάτες ερμηνείες. Όλη η καλή (μουσική) κοινωνία του πρόσφερε τραγουδάρες κι ο Μητροπάνος κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο τραγουδιστή : Τραγουδάει με την ψυχούλα του και μας υπενθυμίζει το ότι κάποια comebacks είναι επιβεβλημένα. Σαν καλύτερες στιγμές του δίσκου θα χαρακτήριζα την κομματάρα του Λεοντή (Έρωτας Αρχάγγελος) και τα κομμάτια των Κραουνάκη (Ζωή Νταλίκα Κόκκινη) και Μηλιώκα (Μια Εκδρομή)

Hint : Οι "Υπέροχα Μονάχοι" των Θάνου Μικρούτσικου και Άλκη Αλκαίου προορίζονταν για τη φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου και όχι του Μανώλη Μητσιά. Βέβαια λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε ο Μητροπάνος, η συνεργασία δεν ευδοκίμησε.


3) Φοίβος Δεληβοριάς - Οι Απίθανες Περιπέτειες του Φοίβου Δεληβοριά #1


Διπλό live album με κάποιες studio εκτελέσεις και live DVD. Με λίγα λόγια, 3 στην τιμή του ενός. Όμορφες ενορχηστρώσεις, πολύ καλό tracklist και γαμάτη παραγωγή. K-13 ήταν το όνομα της περιοδείας. Μιλάμε για πολύ δεμένο concept και μία παράσταση η οποία δεν έκανε πουθενά κοιλιά.

Ο Δεληβοριάς είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδοποιού. Δεν είναι μεν ο καλύτερος, αλλά ξέρεις πως δε θα σε απογοητεύσει ποτέ. Επίσης, εδώ βρίσκουμε την πρώτη δισκογραφική συμμετοχή της Μάρως Μαρκέλλου, η οποία πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο, ο οποιός γαμάει και θα λάβει με την αξία του 300 λέξεις στο blog της Βεντούζας.


Από παλαιότερες κυκλοφορίες, το στερεοφωνικό διαμαρτύρεται για τη συνεχή αναπαραγωγή των εξής σύμπακτων δίσκων :

* Μίκης Θεοδωράκης, Κώστας Τριπολίτης & Γιώργος Νταλάρας - Ραντάρ

Πιο επίκαιρο από ποτέ, έτσι?

* Χαϊνηδες - Ο Γυτεφτής και το Δρακοδόντι

ή αλλιώς ένα μπουκέτο στη μάπα των ηλιθίων που ισχυρίζονται πως "εδώ και πολλά χρόνια δεν βγαίνουν καλοί δίσκοι στην Ελλάδα".

* Κρίστη Στασινοπούλου - Υφαντόκοσμος

ή "πώς η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της". Κάθε φορά που τον ακούω αντιλαμβάνομαι πόσο μπροστά ήταν και είναι η Στασινοπούλου σε σχέση με τα ελληνικά μουσικά δρώμενα.
Ambient και ethnic ελεγείες σε ένα δισκάκι το οποίο αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές δουλειές ever.

Στο επόμενο διάλειμμα για διαφημίσεις θα ακολουθήσει παρουσίαση του δίσκου της Μάρως Μαρκέλλου, όπως και των Night On Earth. OXI ΦΙΛΕ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑ : Η Βεντούζα είναι αφοσιωμένη στα ελληνικά ιδεώδη και δεν παρουσιάζει δίσκους βαρβάρων. Πάντως το νέο Portishead είναι για τον πούτσο.

Το βράδυ επιστρέφω στο στρατόπεδο, γιατί η μαμά - πατρίδα με χρειάζεται. Θα τα ξαναπούμε.

Και που είστε, η Δανάη Παναγιωτοπούλου βρίσκεται στο studio και η νέα της δισκογραφική δουλειά θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο. Έκτός από τα 2 πιάνα, θα περιλαμβάνονται κοντραμπάσο και τύμπανα. Αναμένουμε με αγωνία. Μέχρι τότε, πάρτε ένα δείγμα της νέας της δουλειάς, σε ζωντανή ηχογράφηση από τη συναυλία στα Προπύλαια :

Δανάη Παναγιωτοπούλου - Λόλα

Μετά τιμής,
Στρ (ΕΜ) Ιωάννης Αιθεροβάμων

Return of the Jedi

Με εκπλήσσει ο κόσμος. Αυτό το blog δημιουργήθηκε για έναν απλό λόγο : Όντας φοιτητάκος, είχα πολύ ελεύθερο χρόνο. Τώρα που δεν έχω χρόνο, οι 17 φανατικοί αναγνώστες της Βεντούζας έγιναν 25. Και είναι και απαιτητικοί. Θέλουν αντιστρατιωτικό Μανιφέστο. Δε θα σας χαλάσω το χατήρι, αλλά θα ήθελα να σας κάνω μία ερώτηση : Τόσα ωραία blogs υπάρχουν. Τί το ωραίο βρίσκετε εδώ και το έχετε βάλει και στα αγαπημένα?

Χωρίς ίχνος ματαιοδοξίας όμως, οφείλω να είμαι πιο συνεπής από εδώ και πέρα, γιατί με διαβάζει όλη η καλή κοινωνία. Γιατροί, δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί. Το παρόν blog είναι αποθέωση της μαλακίας. Κακόγουστα αστειάκια και κάκιστης ποιότητας αναφορές, τα οποία συνδιαζόμενα οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα "άστα. γάμα τα." Η Βεντούζα πρέπει να γίνει ένα άκρως πολιτικοποιημένο blog.

Thank you.

Συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας με μια αναδρομή στα γεγονότα τα οποία διατάραξαν την ψυχική ηρεμία ενός Jedi Padawan.


11/11/08 : Ένας μαθητευόμενος Jedi στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Βρέθηκα στη Σπάρτη, στο Κέντρο Εφοδιασμού - Μεταφορών. Το στρατόπεδο τεράστιο και το θάρρος λίγο. Οφείλω να ομολογήσω πως την πρώτη νύχτα δε μπόρεσα να κοιμηθώ. Μου φάνηκαν όλα πολύ ξένα. Εκεί που πήγαινα να χαλαρώσω λίγο, ένας τρομερός πονόδοντος σα να μου θύμιζε πως δεν πήγα για καλό εκεί. Ύπουλο πράγμα ο πονόδοντος.

17/11/08 : O Jedi αρχίζει και συνειδητοποιεί τί συμβαίνει

Πρωινό της 17ης Νοέμβρη, και ο Αιθεροβάμων νιώθει περίεργα. "Πώς γίνεται να λείπω?", "Θα τιμήσουμε την επέτειο όπως της αρμόζει?" και ένα σωρό παρεμφερείς ερωτήσεις. Ο διοικητής του Λόχου μας ενημερώνει πως θα πάμε στο εστιατόριο για να παρακολουθήσουμε ένα ντοκυμαντέρ αφιερωμένο στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Ένας ταξίαρχος μας λέει πως ο στρατός είναι στυλοβάτης και εγγυητής της Δημοκρατίας. Αναρωτήθηκα αν το "σχέδιο Προμηθεύς" εντασσόταν στην προαναφερθείσα εγγύηση προστασίας του πολιτεύματος. Από μία μεγάλη οθόνη παρακολουθούμε το αφιέρωμα ενός γαλλικού καναλιού στα γεγονότα του Νοεμβρίου το 73.

Ο ρεπόρτερ του καναλιού βρίσκεται στην Αθήνα και μάλιστα στο χώρο του Πολυτεχνείου, όπου παίρνει συνεντεύξεις από κάποιους φοιτητές. Ένας από αυτούς, μιλά περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τελειώνει την τοποθέτηση του, σε άπταιστα αγγλικά Θεσσαλίας, με την επικότατη ατάκα "The best thing is freedom". Ο Αιθεροβάμων δάκρυσε. Αναπτύσσει αντιστάσεις, κι αυτό το πράγμα είναι πολύ καλό.

18/11/08 έως 19/12/08 : X.Ψ.Α.*

Βολές, πορείες, επ' ώμου, παρουσίαστε κι ένα σωρό άλλες παπαριές. Μάθαμε πως να είμαστε πιστοί και φιλότιμοι στρατιώτες και πήραμε τον πούλο από το Κέντρο Εκπαίδευσης. Θα μου λείψουν οι παλιοσειρούλες της Δ' ΕΣΣΟ του 2008, γιατί ήταν όλοι τους πολύ αξιόλογα παιδιά. Επίσης θα μου λείψει το Εναλλάξ. Αν βρεθείτε ποτέ στη Σπάρτη, κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και περάστε για έναν καφέ από εκεί.

Πήρα μετάθεση για το Βόλο. Κάθε 2 μέρες έχουμε έξοδο, και οι φίλοι εκεί είναι καλοί.

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ




Πόσο πιο απλά να σου το πω, φίλε αναγνώστα? ΜΗΝ ΠΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ. Δεν έχεις κανένα λόγο να τους χαρίσεις ένα χρόνο απ' τη ζωούλα σου, κατά τον οποίο θα πληρώνεσαι με 7,80 το μήνα και θα είσαι το δωρεάν εργατικό χέρι του κάθε καραβανά. Μην πας γιατί αυτομάτως θα καθυστερήσεις ένα χρόνο να βγεις στην αγορά εργασίας και θα επιβαρύνεις την οικογένειά σου με πάρα πολλά έξοδα. Μην πας γιατί δε σε χρειάζεται η πατρίδα. Σε χρειάζονται απλά οι βουλευτές, οι οποίοι θα σε στείλουν σε όποιο σώμα θέλεις, με αντάλλαγμα την ψήφο σου. Σκέφτεσαι πώς θα ήταν τα πράγματα αν η θητεία δεν ήταν υποχρεωτική? Όλοι αυτοί θα πήγαιναν σπίτι τους. Μην πας, γιατί η χώρα μας δεν απειλείται από κανέναν "κακό Τούρκο". Απειλείται μόνο από την ανικανότητα της εκάστοτε κυβέρνησης. Μην πας, γιατί δε θα γίνεις εκεί άντρας. Άντρας έγινες όταν έκανες πρώτη φορά έρωτα. Έγινες όταν ανέλαβες πρώτη φορά την ευθύνη για μια μαλακία που έκανες, γνωρίζοντας πως θα τιμωρηθεις. Όταν νοίκιασες το πρώτο σου σπιτάκι και τα έβγαλες πέρα μόνος σου, απαγκιστρωμένος από τη σιγουριά των δικών σου. Όταν σε φόρτωσαν τα ΜΑΤ στην κλούβα τους, σε κατηγόρησαν ότι "πετούσες πέτρες και τσιμέντα" και εσύ, αν και η αδικία σε έπνιγε, έλεγες στους διπλανούς σου : "Μην κλαίτε ρε μάγκες. Δεν είμαστε μόνοι μας". Μην πας, γιατί όσο ευπατρίδης κι αν είσαι, θα δυσκολευτείς να συμβιβαστείς με την ιδέα πως στο στρατό όσοι πληρώνονται κάθονται, ενώ όσοι πήγαν με το ζόρι τρέχουν και δε φτάνουν. Μην πας, γιατί πιθανότατα και συ δε θέλεις να σκοτώσεις κανέναν. Και τέλος, μην πας, γιατί κανείς δε μπορεί να σου εγγυηθεί ότι κατά την απόλυσή σου η ψυχική και η σωματική σου υγεία θα βρίσκονται στο σημείο που βρισκόταν πριν παρουσιαστείς.

ΜΠΑΤΣΟΙ, ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ

Η αστυνομική βία είναι σύνηθες φαινόμενο. Άσε που νομίζω πως με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση οι μπάτσοι έχουν αποθρασυνθεί παντελώς. Αν διαφωνείς, πες το μου. No prob. Μ' αρέσουν τα Εξάρχεια. Ο Χρήστος Θηβαίος τα είχε χαρακτηρίσει "λεκέ επαρχίας στο κέντρο της Αθήνας". Μ' αρέσει το φορτισμένο κλίμα της περιοχής, μ' αρέσουν οι μικροί "πυρήνες αντίστασης" που ξεπροβάλλουν σε κάθε γωνιά γύρω απ' την πλατεία. Δε μ' αρέσει όμως η κλούβα των ΜΑΤ στη Χαριλάου Τρικούπη, όπως και αυτοί που πετάνε μολώτωφ. Μου γαμάνε την αισθητική. Όποια κι αν είναι η άποψή σου, φίλε αναγνώστα, πρέπει να συμφωνήσουμε πως ένας πιτσιρικάς χάθηκε άδικα, επειδή έκανε το λάθος να πάει να πιεί καφέ στα Εξάρχεια. Τί πρόλαβε να δει αυτό το παιδί? ΤΙΠΟΤΑ. Αυτό είναι που με θλίβει περισσότερο. Κι από την άλλη ο φονιάς και ο δικηγόρος - μαϊντανός προσπαθούν να μας πείσουν πως ο γάιδαρος πετάει. Αυτό που καταφέρνουν είναι να θάβονται στο λάκκο τους και να καταβαραθρώνονται στις συνειδήσεις όλων μας. Αν ανατρέξετε σε κάποιο φύλλο της Ελευθεροτυπίας του Νοεμβρίου, θα πληροφορηθείτε όλα τα περιστατικά αστυνομικής βίας των τελευταίων ετών, όπως και τις "ποινές" οι οποίες επιβλήθηκαν στους μπάτσους. Πού καταλήγουμε? Οι ποινές - χάδι που επιβάλλονται στους μπάτσους εντάσσονται στα πλαίσια της συνεργασίας της Πολιτείας με τα Σώματα Ασφαλείας. Και πάλι στην υπόθεση του Αλέξη : Μη μου πείτε πως είναι δύσκολο αν είσαι μπάτσος να "στήσεις" μία βαλλιστική και να τη βγάλεις λάδι, έτσι Θάνο?


Δεν έφυγε όμως άδικα ο μικρός. Είδα τη μισή χώρα να βγαίνει στους δρόμους. Είδα τη μάνα μου να πηγαίνει σε πορεία, η οποία δεν είχε πάει ποτέ της. Κάτι σημαίνει αυτό, έτσι? Είδα μαθητάκια, τη γενιά του Counter Strike, να κάνουν αποχή και διαδήλωση στην πλατεία μίας επαρχιακής πόλης. Τους πλησίασε ένα μπατσικό και αυτοί το αναποδογύρισαν. Πράγμα ενθαρρυντικό.

Και φυσικά ανάμεσα από τους μπάτσους και τους διαδηλωτές, είδα τους κουκουλοφόρους. Μία απλή ερώτηση προς τον συνάνθρωπο που φοράει κουκούλα : Αφού είστε πολλοί, γιατί δεν πηγαίνετε να σηκώσετε λεφτά από τις τράπεζες και να τα μοιράζετε στο δρόμο, αντί να καίτε τις περουσίες του κοσμάκη? Μήπως επειδή θα ανέβει ο πληθωρισμός? L O L E N

Είδα στο Σύνταγμα μία ηλικιωμένη κυρία να αποκαλεί αλήτες κάποιους μπάτσους. Είδα μία άλλη μεσήλικη κυρία να φωνάζει σε μία διαδήλωση μαθητών "αυτός είναι ασφαλίτης. Διώξτε τον από δίπλα σας", και τον χαφιέ να φεύγει τρέχοντας.

Τέλος, το φαινόμενο "κουκουλοφόροι μπάτσοι" το είχα δει με τα ματάκια μου στο Α.Π.Θ., το Νοέμβριο του 2004, αλλά ελάχιστοι με πίστευαν. Ε λοιπόν, ο Αιθεροβάμων δικαιώθηκε. Όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο δικαιώνεται ο Δημοσθένης Λιακόπουλος, αλλά λέμε τώρα.

Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη που δεν επεκτάθηκα όσο θα έπρεπε, αλλά τα γεγονότα είναι πολλά και ο χρόνος μου λίγος.

Μετά τιμής,
Στρ (ΕΜ) Ιωάννης Αιθεροβάμων

*Χ.Ψ.Α. = Χέσε Ψηλά κι Αγνάντευε