Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι το συγκεκριμένο blog δε θα ασχοληθεί ποτέ με τα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Οι καιροί το επίβαλλουν βέβαια, γι' αυτό και στην πράξη αθέτησα αυτή μου την υπόσχεση. Βιώνουμε δύσκολες μέρες. Δεν περίμενες από μένα να σου το πω, φίλε αναγνώστα.
Θα βιώνουμε δύσκολες μέρες. Κι ακόμα δεν είδαμε τίποτα. Μεχρί τώρα απλώς γίναμε μάρτυρες ΣΒΗΣΙΜΑΤΟΣ κοινωνικών κεκτημένων δεκαετιών, μέχρι κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, κατά το οποίο ο Κύριος (κατά την Σαρτζετάκεια κλητική προσφώνηση) Παπακωνσταντίνου οικειοποιείται ΠΑΡΑΝΟΜΑ αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Όχι του Σαρτζετάκη, φίλε αναγνώστα. Μη μου γυρίζεις τα μυαλά. Κουδουνίζω. Αγχολυτικό μας η μουσική? Αν ναι, σε ποιό βαθμό?
Μεγάλο πρόλογο σου ξηγήθηκα, ως συνήθως. Και ως συνήθως, αλλού ήθελα να καταλήξω. Πέμπτη 13/5, σωτήριον έτος 0000. Το φανάρι ήταν πράσινο, αλλά αναβόσβηνε. Είμαι σε κάθετο. Την ώρα που πάω να διασχίσω το δρόμο, σκάει από τον επάνω δρόμο μια μηχανή. Σταματάει στο μισό μέτρο από μένα. Του ζητώ συγγνώμη. Χωρίς να σπαστεί, μου ζητάει αυτός συγγνώμη. Μετά τις εκατέρωθεν απολογίες, και ενώ ο τύπος δεν έχει πάψει ούτε στιγμή να χαμογελάει, μου εύχεται καλό μεσημέρι.
Πού θέλω να καταλήξω? Φορούσε μπλούζα Dark Side Of The Moon. Μαλάκες, είμαστε ο,τι ακούμε. Πάρτε το χαμπάρι. Αν θέλουμε να κάνουμε αυτή τη χώρα ομορφότερη, ας ξεκινήσουμε από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Μετά τιμής,
Ιωάννης Αιθεροβάμων
PS Ο Βασeeeeeλeeeeeeez έφτιαξε blog. Το συγκεκριμένο άτομο, βάζει σάλτσες. Γενικά είναι της υπερβολής, και ενίοτε λέει και πολλές μαλακίες. Αλλά όταν θέλει να μιλήσει σοβαρά, εγώ απλά ακούω με δέος το γερόλυκο του bourbon. Τσέκαρε, φίλε αναγνώστα :
http://cynical-reality.blogspot.com/
PS 2 Όχι άλλο Παπακωνσταντίνου. Γιώργο, Βασίλη, ή Θανάση. ΟΧΙ ΑΛΛΟ. PLEASE
