Απλές και κατανοητές, για να περιγράψω κάτι που βίωσα το απόγευμα της Δευτέρας. Και πάλι κατέληγα στο ότι είμαστε το συνοθύλευμα των επιρροών μας. Πώς να στο πω απλά?
Θα το διαπιστώσεις λίγο (?) πιο κάτω, φίλε αναγνώστα.
Πάντα ήμουν της άποψης ότι τα "απανθίσματα σοφίας" και κάθε είδους "γνωμικά", ήταν "πνευματικά τέκνα" πολύ ευφυών, ή πολύ αργόσχολων ανθρώπων. Πάντως το να είσαι έξυπνος, δεν αναιρεί και το να είσαι αργόσχολος. Θανάσιμος συνδυασμός.
"Η καλή μέρα, απ' το πρωί φαίνεται"
Ανοίγω μηχανικά την τηλεόραση, πράγμα που δεν κάνω Π Ο Τ Ε. "Δεκάδες νεκροί από την επίθεση Ισραηλινών Πεζοναυτών στα πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, ενώ έπλεαν σε διεθνή ύδατα".
Σοκ, μεγάλο. Αυτό το μούδιασμα που σε καταβάλλει. Που σε κάνει να νιώθεις ότι έχεις κολλήσει στο σημείο που βρίσκεσαι, και δε μπορείς να ανταποκριθείς σε άλλα εξωτερικά ερεθίσματα.
Ποιός αποφασίζει ποιός ζει και ποιός πεθάνει? Ποιός καταργεί την ελεύθερη ναυσιπλοϊα στη Μεσόγειο? Μα, ο επιούσιος λαός του Κυρίου, φίλε αναγνώστα! Αυτός, που ακόμα και το σπίτι του, το έχτισε σε οικόπεδο άλλου, μισό αιώνα πριν. Αυτό και μόνο, έχει καταστήσει τη Μέση Ανατολή, καζάνι που βράζει.
Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη αποκάλυψη : Το ότι το Ισραήλ είναι το έθνος του Κυρίου, αποδεικνύεται από το εξής γεγονός. Ενώ κατέχει πυρηνικά, αυτά δεν υπάγονται σε κανένα καθεστώς δικαίου, γιατί πολύ απλά Δ Ε Φ Α Ι Ν Ο Ν Τ Α Ι ! Η Βεντούζα (το blog, μόνο του, όχι εγώ) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πυρηνικές κεφαλές βρίσκονται κλειδωμένες σε έναν ημιυπαίθριο χώρο, δυτικά της Εδέμ. Πίσω στα δικά μας, πληροφορίες που αναφέρουν πως η κυρία Μπιρμπίλη είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με την Αγία Τριάδα για τη διευθέτηση του ζητήματος της φορολόγησης του κτίσματος, ελέγχονται ως ανακριβείς.
"Shopping therapy (?)" ως αγχολυτικό
Πάντα αναρωτιόμουν πως γίνεται η αυτοπεποίθηση των γυναικών να χτυπάει κόκκινο, και κινδυνέουν να πεθάνουν από ο.d. χαράς την ώρα που αποχωρούν με άδειο πορτοφόλι και γεμάτες τσάντες από ένα κατάστημα. Anyway, αγόρασα ρούχα και παπούτσια μετά από καιρό. Πλήρωσα λίγα χρήματα, μου άρεσε ο,τι αγόρασα, αλλά δεν ένιωσα τίποτα στην έξοδό μου από το κατάστημα, αν εξαιρέσεις το γενικότερο "μούδιασμα" από τη δολοφονία των αμάχων.
Νιώσε, είμαι ακόμα στο πρωινό της Δευτέρας. Αγαπημένο μου πρόσωπο, με παίρνει τηλέφωνο για να μου πει ότι τράκαρε με το αυτοκίνητο. Ευτυχώς είναι καλά στην υγεία της. Παραβλέποντας κάποια γεγονότα, μπαίνω στο ζουμί. Άργησα λίγο βέβαια, but who gives a fuck?
Ο φόβος
Έχεις ακούσει πολλές εκδοχές του τί εστί φόβος. Εδώ θα διαβάσεις μία μινιμαλιστική, ίσως και ηλίθια προσέγγιση του θέματος. Jedi Master ταξιδεύει για την Αθήνα. Απογευματάκι Δευτέρας. Το πώς ξεκίνησε αυτό το ταξίδι, άστο καλύτερα. Κάτι δεν πηγαίνει καλά. Δεν έχεις νιώσει ποτέ ισοπεδωμένος? Δεν ένιωθες πως όλοι γύρω σου σε απειλούνε?
Ε, καμία σχέση. Κοιτούσα από το παράθυρο του λεωφορείου στον ουρανό. Ο ήλιος φάνταζε απειλητικός. Στ' ορκίζομαι. Δε μπορούσα και ούτε μπορώ να το περιγράψω με λόγια δικά μου. Πάλι δανείζομαι από την τέχνη άλλων. Ω τέχνη, δε μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα, κι όμως, δε σου έχω προσφέρει τίποτα. Αυτό θα πει σχέση που βασίζεται στην ανιδιοτέλεια.
Θα μπορούσες να με ρωτήσεις πώς ορίζεται ο "απειλητικός ήλιος". Να σου πω πρώτα τί ΔΕΝ είναι? Δεν είναι ο ήλιος της Αγγλίας και της Σκανδιναβίας. Δεν ήταν φως αδύναμο, το οποίο καλυπτόταν από σύννεφα. Ήταν κάτι που με έπνιγε. "Άσχημος, άσχημος", που λέει και ο νέος τραγουδοποιός από τη Λάρισα.
God damn, δε μπορώ να σου το περιγράψω! Μακάρι να μπορούσα να βγάλω μία photo εκείνη τη στιγμή. Αυτό το πράγμα, το οποίο έμοιαζε με σαρκοβόρο, μίζερος φόντος στις ανεμογεννήτριες που δε λειτουργούσαν. Σα να κείτονταν νεκρές από καιρό. Αν έχεις δει το Wall, πάρε ένα κλικ του "Empty Spaces/What Shall We Do Now?", και κόλλησε το στο videoclip του "Welcome To The Machine". Δε μπορώ να στο περιγράψω καλύτερα.
Θέατρο Πέτρας
Αγαπημένοι μου φίλοι, πραγματικά θα ήθελα να χαρώ πιο πολύ που σας είδα. Όμως ήμουν ισοπεδωμένος. BTW, ιστορική συναυλία. Παρακολούθησα live του Θ.Π. από την κερκίδα! 2 ώρες, δεν έβγαλα μιλιά. Δε μπορούσα ούτε στίχο να τραγουδήσω. Εν τέλει όμως, εισέπραξα την καλύτερη περιγραφή για το θέαμα που αντίκρυσα, με τον ήλιο και τις ανεμογεννήτριες : "Ψυχή αδάμαστη, θεριό ανήμερο, το απολιθωμένο φως θα σε λογχίσει". Εκεί που δε μπορώ εγώ, μπορούν άλλοι. Υποκλίνομαι στο μεγαλείο της περιγραφής. Κάτι σαν συμπαντικό deja-vu.
Παραλειπόμενα
Ο Στηβ Γιατζόγλου κυκλοφορει χωρίς πορτοφόλι, με τα χρήματα στις κάλτσες του.
Ο Κώστας Τσάκωνας ετοιμάζει θανάσιμο τηλεοπτικό comeback.
Ο Roger Waters θα παίξει ΚΑΙ στην Αθήνα. 2 φορές. Το γράφει ο Κανελλόπουλος, το λένε και στο forum του pinkfloydz.com. Το πιό σημαντικό όμως? Μου το είπε η Henriikka.
Κάτι μου λέει ότι θα γίνουμε μάρτυρες Spinal Tap σκηνικών. 5 φορές Wall του χρόνου. Η Vendoozah ΧΥΝΕΙ. Δάκρυα χαράς βρε ατιμούλικα.
Υπάρχει ένας εξαιρετικός χώρος στην Αττική. Κάπου στον Πειραιά, κοντά στην Ελαϊς, βρίσκεται το οινομαγειρείο "Η Ζωοδόχος Πηγή". Ένιωθα σα να βρίσκομαι σε δικό μου χώρο. Ζεστό μέρος, εξαιρετική μουσική και φαγητό. Άνθρωποι αγνοί και ανόθευτοι. Ανεπιτήδευτοι.
Τα όσα βίωσα εκείνη τη Δευτέρα, δε μπορεί καμία εικόνα να τα περιγράψει. Σκοπίμως δεν περιέχονται εικόνες, και ξεστραβωθήκατε. Όσοι από τους 80 καταφέρατε να το διαβάσετε. V for Vendoozah : Δωρεάν ψυχανάλυση
Μετά τιμής,
Ιωάννης Αιθεροβάμων
