Μεσολάβησαν πολλά. Γαμήστε με, αυτό το blog δε θα καταφέρει ποτέ να προλάβει τιε εξελίξεις. Τσαγάκι και Floyd, αγαπούλες μου. Εδώ που τα λέμε, επαναπροσδιόρισα τη σχέση μου με τις μουσικές του Θανάααααααααααααααης Παπακωνσταντίνου. Όχι αυτού με τη μεγάλη μύτη, του άλλου. Του Θανάης, λέμε. Όχι του Vaseeleeh. Τέλος, δε μιλάμε άλλο για μουσική. Αλλά όποια φέρει τους Χαΐνηδες για live σπίτι μου, θα κερδίσει για πάντα μια θέση στην καρδιά μου. Ίσως και κάτι παραπάνω, who knows? Α, και επίσης, το blog, όχι εγώ – το τονίζω, κέρδισε δέκα χρόνια ζωής μετά το ψυδελικοοπτικοισοπεδωτικοακουστικό αφιέρωμα στους Pink Floyd, ένα βράδυ του Ιουλίου, στο Blue(s) Bar της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Καρδιστάν.
ΥΙΡ 5673 : ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ
Hey man, είμαι βετεράνος του Βιετνάμ. Έχω ματώσει για τούτη τη χώρα, αλλά κανείς δε με παίρνει στη δούλεψή του. Πάρε το τετράτροχο από μπροστά μου, αν θέλεις να συνεχίσω. Και η μαλακία, πάει σύννεφο, έτσι? Ένας στους δύο Θεσσαλονικείς, ψηφίζει Ψωμιάδη. Κοντά δέκα χρόνια σ’ αυτή την πόλη, και δεν έχω συναντήσει κανέναν ψηφοφόρο του. Προφανώς δεν πίνουν καφέ στο Έντεχνο και potaakeeh στο Residents. Βέβαια, μπορεί και να ντρέπονται να το παραδεχτούν. Rock N’ Roll.
Διακόπτουμε λόγω εισβολής τραμπούκων στον αγωνιστικό χώρο. Το κινητό, χτυπά δαιμονισμένα. Το MSN κουδουνίζει σε ρυθμούς drum solo του Dave Lombardo. Και μερικοί εκ των 80, θέλουν preview. Μαλάκες, δεν το ‘χω σήμερα, στα ίσα. Το μόνο που με κρατά ζωντανό, είναι το panini που μου έφτιαξε ο Άραβας, στο Healthy Advice. “Διαφήμιση, μαλάκα. Λέρωσες το κούτελό σου για ένα σάντουιτς”, θα έλεγε ο φίλος μου ο Κωστάκης, ο αντιεξουσιαστής.
Chris
pote tha kaneis to upload
na to valo reminder sto outlook
?
Ωραία πάσα, dude. Σε 40 χρόνια, λένε πως θα μπορούμε να κάνουμε upload τον εγκέφαλό μας σε σκληρό δίσκο. Το προσπερνάμε. Απαγόρευσαν το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους. Το απαγόρευσαν ξανά, εδώ που τα λέμε. Cool. Σοβαρά μιλάμε τώρα. Κι εγώ το καίω που και που, αλλά ντάξ. Ας σεβαστούμε το διπλανό μας, που εκούσια μετατρέπεται σε καπνιστή. ΠΑΣΟΚ, μαλάκες. Φροντίζουμε πριν από σας, για σας. Προσαρμόστηκα, μη μου μιλάτε. Το ‘χω. Βουρ στον πατσά.
Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Ήδη αρχίσαμε να βιώνουμε την “ευεργετική” πραγματικότητα του ΔΝΤ, στην πολύπαθη πατρίδα μας. National Monetary Fund, δικέ μου. Για τους ανεπαρκείς. Είσαι ανίκανος να σταθείς στα πόδια σου? Το ΔΝΤ, είναι εδώ. Χάρισε του ένα συντριπτικό ποσοστό της εθνικής σου κυριαρχίας, και μπορεί να δεις άσπρη μέρα, μετά από 4.000 χρόνια. Ή μήπως όχι? Ο θείος του Κωστάκη του Καραμάν Αλή (ναι, αυτός που το ’61 τον είχαν ψηφίσει ακόμα και τα δέντρα) είχε αναρωτηθεί μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα. Έλα μου ντε…
Θέλετε να δούμε τί έγινε στην Αργεντινή, μέχρι η χώρα να επανακτήσει τον τσαμπουκά της και να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος της? Ρίξε μια ματιά εδώ, φίλε αναγνώστα : Κι αν βαριέσαι, υποσχέσου μου ότι θα το βάλεις στα favorites, και θα το δεις σε κάποια άλλη φάση. Η διάρκειά του είναι περίπου μία ώρα. Βοήθειά μας.
"Μου έλειπε το φαγητό, αλλά δόξα τω Θεώ. Γιατί ο Θεός δεν είναι ότι δε μας βοηθάει. Είναι εδώ, μαζί μας. Μας καταλαβαίνει, και μας δίνει λίγο φαγητό. Δεν υπάρχει Κόλαση, την Κόλαση την πληρώνεις εδώ..." Λόγια ενός αστέγου της Αργεντινής.
Πάλι καλά που είχες και έναν Θεό, από τον οποίο πιάστηκες, και σε κράτησε ζωντανό, φίλε.
Εγώ που δεν έχω, αν δε μεταναστεύσω, με βλέπω άνεργο και πεινασμένο σε ένα χρόνο από τώρα. Κι ας μην έχω παράπονο, μέχρι στιγμής. Στο λέω για μία τελευταία φορά, φίλε αναγνώστα : Κάνε τη χάρη στον εαυτό σου, και δες το.
Πάμε από την αρχή. Ας ορίσουμε, αυθαίρετα, ως αρχή την περιβόητη Μεταπολίτευση. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Με εξαίρεση το “βρώμικο ‘89”. Συμφωνούμε στο ότι κυβέρνησαν μόνο δύο κόμματα? Χαίιιιιρομαι! Τους κατηγορούμε για το ότι ο λαός πείνασε, με εξαίρεση την πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ. Τους κατηγορούμε για το ότι τα Κοινοτικά κονδύλια αντί να στραφούν στη βαριά βιομηχανία και σε άλλου είδους επενδύσεις, κατέληγαν σε ημέτερους, σε παχυλούς λογαριασμούς τραπεζών της Ελβετίας. Τους κατηγορούμε, τους κατηγορούμε, τους κατηγορούμε…
Εμείς δε φταίμε καθόλου? Ένα κοινό έχουν οι εκλογές σε αυτή τη χώρα, από την εποχή των Τρικούπη – Δηλιγιάννη, ως τη σημερινή : Την πελατειακή σχέση πολιτευτή – ψηφοφόρου. Μη μου πεις πως δε σου συνέβη ποτέ, να σε βοηθήσει ο κύριος Ταπαίρνογλου : Να βρεις και συ μια θεσούλα στο Δημόσιο, να μετεγγραφείς από το ΑΕΙ του Διδυμοτείχου σε αυτό της Αθήνας, να μην πληρώσεις το τσουχτερό πρόστιμο που επεβλήθη στην επιχείρησή σου.
Να μη μιλήσω για σένα, αγρότη του Θεσσαλικού κάμπου. Που έπαιρνες επιδότηση από την Ε.Ε. για την καλλιέργεια βάμβακος. Τς, τς, πώς τα λέω…Και φυσικά, όταν έπεφτε το χρήμα, πούλο στο βαμβάκι, και φύτευες καλαμπόκι, ντομάτες, καπνό. Ο,τι γούσταρες.
Η Αριστερά λοιπόν…Ποια Αριστερά? Ξεκινάμε με το Σταλινικό (εεεεε, με συγχωρείτε), με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος. Αλήθεια, ξέρετε ότι είναι ένα από τα ελάχιστα ΚΚ της ΕΕ τα οποιά δεν έχουν φιλοδυτικό προσανατολισμό? Και να ΄ταν μόνο αυτό, καλά θα ήταν… Δεκαετίες μάχονταν τα συντρόφια να αποκαθηλώσουν το γιγαντιαίο κάδρο του θείου Ιωσήφ. Κι όμως, η Αλέκα αποκατέστησε την αλήθεια, κάνοντάς μας γνωστό ότι ο σύντροφος Στάλιν ήταν καλούλης, σαν το παππού μας, που μας έλεγε ιστορίες όταν ήμασταν παιδιά.
Λυπάμαι τα στελέχη και τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Γιατί γνωρίζω πως μεγάλος αριθμός τους είναι υψηλού πνευματικού και μορφωτικού επιπέδου. Είναι όμως τόσο δογματικοί ρε bro, που με κάνουν να τους απεχθάνομαι. Θέλω να τους βάλω στο μίξερ, και να τους ανακατέψω και 2 κλικ ιμπεριαλισμού και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να δούμε τι θα βγει. Κάτι σαν κι αυτό, πιθανότατα ;)
Πάμε στον ΣΥΝ. Ποιόν? Εδώ γελάμε. Εννοούμε το Συνασπισμό της Αριστεράς, της Οικολογίας, των Κινημάτων και της τριχοτόμησης. Μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Η Βεντούζα δηλώνει ευθέως, ευθαρσώς, εντός, εκτός και επί τα αυτά, ότι ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι που ο γράφων είδε το φως το αληθινό. Κύριε ΣΥΝ, απευθύνομαι σε σένα, γιατί μόνο με σένα μπορώ να συζητήσω, μιας και τα συντρόφια από το ίδιο σου το κόμμα, έχουν αλλού στραμμένο το βλέμμα τους. Τάσσεσαι υπερ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κάποιες παραλλάξεις. Μιλάμε δηλαδή για ντεμέκ καπιταλισμό. Ας πούμε πως συμφωνώ. Τι έκανες στα 20 χρόνια που υπάρχεις ως κόμμα? Άφησέ με να σου πω εγώ, που σε ψήφιζα : Καταγγελτικός λόγος, άνευ ουσίας. Άνευ σοβαρών προτάσεων. Α, στείλαμε και συγχαρητήριο τηλεγράφημα για την επανεκλογή του θείου Τσάβεζ. Για το καλό που έχει κάνει στη Βενεζουέλα…
Κύριε Τρεμόπουλε και ΣΙΑ, θέλω κι εγώ να φυτέψω μία γλαστρίτσα στην αυλή μου. For Rock N’ Roll, for Love, for Peace, for smoking a little marijuana. Αφήστε την πολιτική, και ελάτε να ζευγαρώσουμε, κάτω από το επιβλητικό ηλιοβασίλεμα. Λύρα, η εταιρεία των μεγάλων επιτυχιών. Διαφημίζεται με επιτυχία στο κανάλι του Γιαννίκου. Οικολόγοι, σας αγαπάω. Ξέρετε από βέσπα?
Κλείνοντας, όταν ο κόσμος πεινάει, στρέφεται στην ακροδεξιά. ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ, ΜΑΛΑΚΑ. Ευρώπη τις δεκαετίες 30-40. Salazar, Hitler, Franco, Μεταξάς, Mussolini. Αντί η Αριστερά να προσπαθήσει να κυβερνήσει, ή έστω να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο των άκρων (βλέπε μόρφωμα Καρατζαφύρερ), επιμένει σε έναν ξύλινο, καταγγελτικό λόγο. Με εξαίρεση ελάχιστα κόμματα, όπως το ΑΚΕΛ. Έχει πλάκα, να ξέρεις ότι Πρόεδρος της Κύπρου είναι ο γενικός γραμματέας του ΚΚ, να έχει σταθερό φιλοευρωπαικό προσανατολισμό, και οι δικοί μας του ΚΚ όταν τους ρωτάς, να σου λένε πως ο Χριστόφιας είναι σύντροφος.
Απέτυχε η Αριστερά, φιλαράκο. Πάρτο χαμπάρι. Που ‘σαι ρε Τσίπρα? Που είναι το πρόγραμμά σου? Δείξτο μου, σε προκαλώ. Θέλω να διαβάσω 80 σελίδες προγράμματος διακυβέρνησης. Να δω τι θα κάνεις αν γίνεις ποτέ πρωθυπουργός. Αλλά σιγά μην το κάνετε ποτέ, συντρόφια. Αφού ξέρετε πως οι μπαρούφες που θα γράφετε, αμέσως θα καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι, από τον κάθε τυχάρπαστο δημοσιογραφίσκο.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μάγκες, Αυτοί μας αξίζουν. Η Βεντούζα θα ψηφίσει τον Μπαρμπα-Φώτη τον Κουβέλη. MIA ΦΟΡΑ, ΜΟΝΟ. Και μετά, άκυρο. Άποψη. Θα γίνουμε ο,τι κοροϊδεύαμε. “Όλοι ίδιοι είναι, και οι 300”. Ίσως κάποτε πολιτευτούμε, με το Κόμμα Ελλήνων Ροκάδων.
And then, there was silence.
Μετά τιμής,
Ιωάννης Αιθεροβάμων
