Όμορφη πόλη η Θεσσαλονίκη, έτσι Brian? Συμμερίζομαι την απογοήτευσή σου, που δεν κατάφερες να δεις όλες τις ομορφιές της πόλης, ούτε να περάσεις από τη Διεθνή Έκθεση, για να θαυμάσεις τα τεράααααστια περίπτερα των οίκων ομορφιάς. Έλα όμως που οι πληροφοριοδότες σου, δεν ήταν καλά ενημερωμένοι : Η Έκθεση κλείνει κατά τις 22:00, ώρα Σαλονίκ.
Καημένο αγόρι (?) ... Μη νομίζεις πως η Βεντούζα δε συμμερίζεται τις ανησυχίες σου. Μα καλά, εσύ, ολόκληρος frontman της υπερμπάντας που λέγεται Placebo, και να μη μπορείς να σταματήσεις έστω και για λίγο το χρόνο? Να πας στο Σάκη, για μια πίτσα βρε αδερφέ. Αχ, αυτές οι αεροπορικές εταιρείες, και οι καρμίρηδες promoters : Να μη σου ναυλώσουν ένα charter για να πας στην Αθήνα όποτε το θελήσεις? Άτιμοι άνθρωποι...
Time's not always on my side
Ο Σεπτέμβριος, είναι μήνας προβληματισμού. Εκεί που επαναπροσδιορίζεις τη σχέση σου με τη νυχτερινή ζωή και τη διασκέδαση, σου σκάνε άπειρα events, πολλά εξ' αυτών την ίδια μέρα. Δεδομένου ότι λόγω τεχνικών προβλημάτων δε μπορώ να χρησιμοποιώ τον προσωπικό μου τηλεμεταφορέα, αντιμετωπίζω ένα προβληματάκι : Πρέπει να αποφασίσω σε ποιά events θα πάω, και ποια θα αφήσω για την "επόμενη φορά". Το concept της "επόμενης φοράς", το ξέρεις φίλε αναγνώστα : Είναι πιο αστείο και από σχολιασμό αγώνα από τον Patrick Ogunsoto.
Η "επόμενη φορά", συνήθως δεν υπάρχει, και αν υπάρξει θα αργήσει πάααααρα πολύ. Είναι σαν την απροσδόκητη συνάντηση με έναν παλιό συμμαθητή, τον οποίο δε θα ήθελες ποτέ να αντικρύσεις. "Θα τα πούμε, έτσι?".
The choice is yours
Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου. Placebo, στο Θέατρο Γης. Porcupine Tree, στο Principal. Θανάης Παπακωνσταντίνου, στο Πανεπιστήμιο. Δεν το ρίχνεις στον κλήρο. Οι Porcupine Tree είναι τόσο αξιόλογο σχήμα, που θα τις κόψεις αν τους χάσεις. Και σκέφτεσαι πως μόνο αυτοί με τους Rush κρατάνε ψηλά τη σημαία της progressive rock.
Εδώ που τα λέμε, o θείος Steven και μπαμπάς των Porcupine Tree, μοιάζει λίγο με τον Geddy Lee των Rush, ο οποίος με τη σειρά του μοιάζει με τον Βασίλη Καζούλη. Μαλακία, ε?
Το στανταράκι
Δε θα πάμε Placebo. Αφ' ενός μεν, γιατί ψηφίζουμε δαγκωτό Steven ή Θανάης, αφ' ετέρου δε, γιατί έχουμε κουραστεί από τους μέτριους. Ούτως ή άλλως, ο Brian και οι φίλες του δε μας είχαν ανάγκη, μιας και το target group τους μετά βίας ξεπερνά τα 20 χρόνια.
September, 11th. Όχι με "-st" στο τέλος, ατιμούλικα. "Eleventh". Αμέσως, να μας αποπάρετε. Η απόφαση έχει παρθεί. Ανηφορίζουμε προς το ΑΠΘ. Και εκεί που βαδίζαμε προς την αίθουσα τελετών, η μυρωδιά της τσίκνας, μας καλεί στα γρασίδια της Θεολογικής. "Μα καλά, άδικα εφοδιαστήκαμε με σταχτοδοχείο και κομπρεσσέρ?", αναρωτιέται ο Αιθεροβάμων, για να εισπράξει μία συγκαταβατική ματιά από τον έταιρο Jedi της παρέας.
"Hey DJ, τί ώρα λες να βγει ο Θανάσης? Σοβαρά? Και αφού το κάναμε after, μπορείς σε παρακαλώ να βγάλεις τους Active Member, γιατί έχουν μετατρέψει τα λίγα εναπομείναντα εγκεφαλικά μου κύτταρα σε φρουί-ζελέ?"
Ο κόσμος, πολύς. Ξαφνικά, κατά τις 22:30, ακόμα περισσότερος κόσμος προσέρχεται μαζικά στη Happyland. Το τονίζουμε. Μαζικά. Κατά κύματα, σε λέω. Ο ποιητής αναρωτιέται τί συμβαίνει. Κάπου στην πορεία, ενημερώνεται ότι ο κύριος Molko και η παρέα του, έπαιξαν 50 λεπτά. "Εντάξει", σκέφτεται, θα μπορούσαν και χειρότερα. Περίμενε Brian να βιώσουμε τη μυσταγωγία, και έπειτα, όταν κατακαθίσουν τα συναισθήματα, σε περιμένει η Βεντούζα".
Ο Θανάης Παπακωνσταντίνου, για μία και μουναδική ιεμφάνις στουν τόπου σας
Μην περιμένεις review. Μπες στην Κοιλάδα για αυτή τη δουλειά. "Σ' Αφήνω, Γεια", "Όταν Χαράζει", με την καλύτερη ενορχήστρωση ever. Ο παλμός του κόσμου, εκρηκτικός. Ο καλλιτέχνης, προς τιμήν του, με πλήρες σχήμα, ακόμα και με τους ηχολήπτες του. Αγαπημένα πρόσωπα - αγαπημένα μάτια. Πάψαμε εδώ και πολλά χρόνια να είμαστε άγνωστοι, συντρόφια της πρώτης σειράς, έτσι? Και τη σκηνή, την επόμενη φορά, λίγο πιο χαμηλά, για να μη μας χαλάει το τριπάκι.
Brian, μη νομίζεις πως σε ξέχασα :)
Αγαπημένε μου κύριε Molko,
Μεγάλε rock star, βασιλιά του eyeliner, της σκιάς και της τονισμένης βλεφαρίδας,
Ότι συνθετικά είσαι κάτι κάτω του μετρίου, το γνωρίζει κάθε άνθρωπος που έχει στοιχειώδη αίσθηση της μουσικής.
Ότι το συγκρότημά σου είναι ένα κακέκτυπο των Nirvana, Bowie και Depeche Mode, είναι επίσης ευρέως γνωστό. Εβραίος ήταν και ο Hitler, κατά το ήμισυ βέβαια, αλλά αυτό δε θα μας απασχολήσει σήμερα. Πραγματικά, δεν είσαι τίποτα το ιδιαίτερο. Απλά ένα κακομαθημένο, ατάλαντο πλουσιόπαιδο, που οι συγκυρίες το έκαναν αυτό που είναι.
Μιας και το έφερε η κουβέντα, και ο Geddy Lee, των Rush, είναι Εβραίος. Οπότε κομμένες οι μαλακίες ότι οι στίχοι του Trees έχουν να κάνουν με τις πεποιθήσεις του 3ου Ραϊχ.
Kύριε Molko, είμαι σίγουρος ότι τη δικαιολογία την έχεις στο τσεπάκι σου. "Τεχνικά προβλήματα". Προφανώς, ο κακός ηχολήπτης δεν ανέβαζε την ένταση του μπάσου, στο μόνιτόρ σου. Τί κακό μας βρήκε... Να αναφέρω συναυλίες που έγιναν με σωρεία τεχνικών προβλημάτων, και όχι απλά τελείωσαν κανονικά, αλλά μνημονεύονται ακόμα? Στο ίδιο μέρος, κύριε Molko, Deep Purple, το 2001. Ήταν η πρώτη χωρίς τον John Lord, ή όχι, φίλε αναγνώστα? Γιατί η μνήμη μας, πηγαίνει περίπατο τέτοια ώρα.
Τέλος, Brian, θα έπρεπε να σεβαστείς λίγο περισσότερο τον κόσμο που ήρθε να σε δει.
Γιατί από αυτούς ζεις. Πόσο μάλιστα, την ώρα που αυτή η χώρα βιώνει μία πάρα πολύ δύσκολη οικονομική συγκυρία. Και ξέρεις, τείνει να γίνει σύνηθες φαινόμενο το καλλιτέχνες ανάμεσα στα 30 και τα 40 να έχουν καβαλήσει το καλάμι και να παίζουν διεκπαιρεωτικά μία ωρίτσα, την ώρα που ζωντανοί θρύλοι σαν τους Rush, τον Roger Waters και τον Eric Clapton, παίζουν περίπου 3.
Anyway, το blog της Βεντούζας σε ευχαριστεί που μας έδωσες την ευκαιρία να τα πούμε με αγαπημένους φίλους. Μιας και μετά το φιάσκο, πήγαν κάπου αλλού, καλύτερα. Εκεί που έπρεπε να πάνε από την αρχή, βασικά. Και ξέρεις, κάποιοι ταξίδεψαν πάρα πολλά χιλιόμετρα για να σε δούν να τρίβεσαι επί σκηνής. Αλλά τί να σου λέω τώρα...
Καλά ρε Χάρη, 40 ευρώ για να δεις τον Θανάση Παπακωνσταντίνου?
Και βασικά, οι Porcupine Tree έσκισαν το Σύμπαν στα 2, και έπαιξαν και το Dogs.
Θανάης Παπακωνσταντίνου, η χρυσή σταθερά. Το στανταράκι.
Θανάης VS Dream Theater (2005) : Σημειώσατε 1
Θανάης VS Roger Waters (2006) : Σημειώσατε 1
Θανάης VS Porcupine Tree (2010) : Σημειώσατε και πάλι 1
Άντε να ξενιτευτούμε για να δούμε Porcupine Tree, όπως έγινε και με τον Waters
Κύριε Παπακωνσταντίνου, είστε οικονομικά ασύμφορος...
Μετά τιμής,
Ιωάννης Αιθεροβάμων
