Once more, για να το εμπεδώσουμε : "Ο ύπνος τρέφει το παιδί, ο ήλιος το μοσχάρι, και το κρασί το γέροντα, τον κάνει παλικάρι." Ρήση των προγόνων μας. Ορθή μεν, άνευ περαιτέρω τεκμηρίωσης, δε. Στην υπηρεσία του πολιτισμού, once again. Βεντούζα, για όλη την καλή κοινωνία.
Είσαι μαθητής. Ποσώς σε ενδιαφέρει η ντεμέκ γνώση που θα σου προσφέρει το σχολείο. Γνώση την οποία, ο εγκέφαλός σου αρνείται πεισματικά να απορροφήσει, ωσάν σπόγγος. Τα καταφέρνεις και μόνος σου, bro. Θέλεις απλά να κοιμηθείς. Βέβαια, το παραμύθι σχεδόν ποτέ δεν έχει happy end : Οι βάρβαρες ιαχές της μάνας, θα σε αποσπάσουν βιαίως από την αγκαλιά του Μορφέα...
Περνάει ο καιρός. Γίνεσαι φοιτητής. Έχεις άποψη επί παντός επιστητού. Θεωρείς τον εαυτό σου, αυτόνομο. Είναι μία θεατρική παράσταση, με την υπογραφή του label "My parents' money". Anyway, στα παπάρια μας. Μένεις μόνος σου, δικέ μου. Εκτός κι αν ήσουν ατακτούλης το προηγούμενο βράδυ, και το πρωί αναρωτιέσαι αν η κοπέλα δίπλα σου είναι άστεγη, την οποία και προθυμοποιήθηκες να φιλοξενήσεις. Όσο αλκοόλ κι αν ήπιες, όσο junk food κι αν κατανάλωσες, όσο κι αν αλήτεψες, κάποια στιγμή θα νιώσεις την ανάγκη να κοιμηθείς.
Είσαι κύριος του εαυτού σου, πλέον. Δεν κοιμάσαι ποτέ λιγότερες από 8 ώρες. Που να γαμηθεί το Σύμπαν. Το σταθερό, κατεβασμένο. Τα κινητά, κλειστά. Ακόμα και το κόκκινο κουμπί να πατηθεί, εσύ θα πεθάνεις ευτυχισμένος. Οι φίλοι σου, σεβόμενοι την κούρασή σου έπειτα από τη 18ωρη υπερωρία σου μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή, θα αρχίσουν να σε ψάχνουν μετά τις 3 το μεσημέρι. Η Βεντούζα βέβαια, εφιστά την προσοχή των ακούραστων, 20χρονων net-junkies, προς αποφυγή καταστάσεων όπως η παρακάτω.
Έλα όμως που κάποτε, η φοιτητική ζωή τελειώνει. Και όλο και περισσότερα συννεφάκια, αρχίζουν να σκιάζουν τη (σχεδόν ερωτική) σχέση σου με τον ύπνο. Μαλακίες. Μη δίνεις σημασία, μεσολαβεί και ο στρατός, αν είσαι ανήρ.
Κάπου εδώ, νιώθεις δέος. You 're in the army now. Κοιμάσαι, όπου σταθείς κι όπου βρεθείς. Ή έστω, προσπαθείς. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, και η αγκαλιά του Μορφέα, είναι μονόδρομος, σε λέω. Προσπάθησε να θυμηθείς, φίλε αναγνώστα, τα μέρη στα οποία προσπάθησες να κοιμηθείς, κατά τη διάρκεια της θητείας σου. Ήταν όρχοι οχημάτων? Ξεχασμένες αποθήκες ρουχισμού από την εποχή του Γεωργίου του Α? Δεντράκια? Anyway, η ουσία είναι μία. Τον έπαιρνες τον υπνάκο σου, όντας κουρασμένος. Ακόμα και το φάντασμα του Νικολάου Πλαστήρα αν σε τρολλάριζε, εσύ θα το έγραφες στις λασπωμένες σου μπότες. Ξαναδιαβάζοντας το κείμενο, εδώ οφείλω να καταγγείλω το blog, για τη λογοκρισία που υπέστη η φράση "στα φρύδια σου".
"Ο ύπνος μειώνει τη θητεία", έλεγαν κάποιοι. Και η Βεντούζα συμπληρώνει, ότι καλά όλα αυτά, αλλά αν σε τσακώσουν, όχι μόνο μείωση δε θα καταλάβεις, αλλά θα παρακαλάς το στέλεχος που σε έκανε τσακωτό, να αφεθεί στην αγκαλιά του Μορφέα για πάντα. Γιατί αλλιώς, θα υπηρετείς ως το 2012...Περί 2012 τώρα. Μορφωμένα παιδιά είστε, ξέρετε ότι δε θα γίνει τίποτα. Απλά τελειώνει το γαλαξιακό έτος. Klein. Νταξ, θα γίνει και μία πλανητική ευθυγράμμιση, αλλά δε θα έχει κανένα αντίκτυπο στις ζωούλες μας. Ναι ρε φίλε, το ήξεραν οι Μάγιας, μερικές χιλιάδες χρόνια πριν. Μαγκιά τους, but who gives a fuck? Εδώ να κοιμηθούμε προσπαθούμε, και συνομωτεί όλο το Σύμπαν εναντίον μας.
Έχεις βγει στην αγορά εργασίας. Ο καιρός, περνάει. And you run, and you run, to catch up with the Sun, but it's sinking...
Ξυπνάς χαράματα. Κοιμάσαι πάνω από 7 ώρες, once per week. Και δεν είναι μόνο αυτό. Σαν άνθρωπος, δεν είσαι συνομοσιωλάτρης. Δεν πιστεύεις πως η 11/9 ήταν inside job. Neither ότι τα UFO είναι σκάφη, τα οποία οδηγούν εξωγήινοι. Και μάλιστα, η Βεντούζα πρωτοπορεί, αποδεικνύοντάς σας του λόγου το αληθές.
Κι όμως, αγαπητοί μου θολοκουλτουριαέοι. Κάποιοι συνομωτούν για να σας εμποδίσουν να κοιμηθείτε. Και έχουν πολλές όψεις. Αυτή του μικροαστού, που κορνάρει στις 4 το μεσημέρι, ενώ μόλις έχεις ξαπλώσει, και απέχεις μισό κλικ από τον πολυπόθητο ύπνο. Αυτή των kinky φοιτητών, που μένουν δίπλα σου, και αποφάσισαν να επαναπροσδιορίσουν μεσημεριάτικα τον έρωτά τους.
Αυτή της μάνας, που θα σε πάρει τηλέφωνο στο σταθερό, για να σε ρωτήσει αν είσαι καλά. Επειδή ανησύχησε που το μπουμπουκάκι της έχει 12 ώρες να την πάρει τηλέφωνο.
Για να μην αναφερθούμε στις τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις, και στις τράπεζες που θέλουν να σου βγάλουν πιστωτική κάρτα.
Όλοι τους, ανήκουν (ίσως ακούσια) στην Άγρυπνη Αδελφότητα. Και καθένας σας θα μπορούσε να καταγγείλει την ύπαρξη κι άλλων μελών αυτής της σιχαμένης κάστας. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε μέχρι αύριο, εξαπολύοντας δριμύ "κατηγορώ" προς τους εχθρούς του ύπνου. Τον κύριο ο οποίος έκανε τα νεύρα μας αμορτισέρ, εν ώρα εργασίας. Τον Αίολο, του οποίου η οργή, κάνει τα παραθυρόφυλλα να τρίζουν.
Tης σπιτονοικοκυράς, που ενώ δε συμβαίνει τίποτα, "πέρασε μια βόλτα, να δει αν είσαι καλά". Του ρολογιού, και της άκυρης αφύπνισης, η οποία συνοδεύεται στην καλύτερη από κάτι σαν "God dammit, δεν είναι για σήμερα!". Ο ορισμός της "καλύτερης", είναι ψιλοάκυρος. Εννοούσαμε την cut version, άνευ βωμολοχιών. Γιατί όσο πιο πλούσιο λεξιλόγιο έχεις, τόσο πιο βλάσφημος γίνεσαι.
Όταν λοιπόν χάνεις κάτι, τότε το εκτιμάς. Ρώτησε κάποιο νέο εργαζόμενο τί θα ήθελε να έχει. Οι περισσότεροι, θα απαντήσουν "περισσότερα χρήματα και ελεύθερο χρόνο". Με τη συντριπρική πλειοψηφία του ελεύθερου χρόνου, να καταλαμβάνει ο ύπνος. Κάπου εδώ, θα βάλουμε τελεία. Προς μεγάλη σας χαρά, έτσι δεν είναι? Βέβαια θα δεχτούμε με μεγάλη χαρά, καταγγελίες (στο Facebook, στο mail της Βεντούζας, με σινιάλα καπνού, ή ταχυδρομικό περιστέρι) για πρόσωπα τα οποία απαρτίζουν την Άγρυπνη Αδελφότητα.
Αντί επιλόγου, θα θέλαμε να γνωστοποιήσουμε στους Vendoozaholics, ότι μετά το σημερινό καταγγελτικό post και τις αποκαλύψεις από τις οποίες συνοδεύτηκε, αδιαφορούμε για απειλές κατά της ζωής μας, τις οποίες πιθανότατα θα δεχτούμε. Κι αυτό, γιατί η Βεντούζα εγκαταλείπει τη Γη.
Coming soon, very soon :- Ωδή στο μπαρμπα-Γιάννη Μπουτάρη
- Τα φλογισμένα tattoo του Άραβα
- Το όνειρο της Κατερίνας
V for Vendoozah : Το πεπρωμένο μας είναι τ' άστρα. Long live Rock n' Roll.
Μετά τιμής,
Ιωάννης Αιθεροβάμων
